وفاق یکطرفه در لرستان؛ رویدادهای گزینشی در سفر رییسجمهور به استان
به گزارش تابناک از استان لرستان، درپی سفراستانی رئیس جمهوربه استان لرستان امیرمحمد رضایی یادداشتی نوشتن که باهم میخوانیم.
سفر اخیر مسعود پزشکیان به استان لرستان در چارچوب برنامهای از پیش تعیینشده و با ملاحظات گسترده برگزار شد؛ سفری که در آن نشستهایی با حضور فعالان اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی در دانشگاه لرستان تشکیل شد.
در ظاهر، ساختار سفر منظم و هدفمند طراحی شده بود، اما آنچه در میدان عمل مشاهده شد، حکایت از فاصلهای معنادار میان اهداف اعلامی و واقعیت اجرایی داشت.
بیتردید گفتوگو با نخبگان و فعالان حوزههای مختلف اقدامی ضروری و قابل دفاع است، اما پرسش جدی اینجاست: چرا بدنه اصلی جامعه، یعنی مردمی که بار مشکلات اقتصادی و معیشتی را بر دوش میکشند، سهمی پررنگ در این دیدارها نداشتند؟
کاسبان درگیر رکود بازار، کشاورزان گرفتار کمآبی و گرانی نهادهها، کارگران با دغدغه تأمین معیشت و جامعه عشایری با مشکلات زیرساختی، یا در این نشستها حضور نداشتند یا حضورشان محدود و گزینشی بود. حتی برخی مدعوین نیز فرصت گفتوگوی مستقیم و چهرهبهچهره با رئیسجمهور را پیدا نکردند و جلسات بیش از آنکه میدان شنیدن بیواسطه مطالبات باشد، به ارائه گزارشهای از پیش آمادهشده شباهت داشت.
این شیوه برگزاری، این نگرانی را تقویت میکند که سفرهای استانی به جای آنکه عرصه ارتباط صریح و بیپرده با مردم باشد، به چارچوبی کاملاً مدیریتشده تبدیل شده است؛ چارچوبی که در آن صداها فیلتر میشود و روایتهای رسمی مجال بروز بیشتری مییابند.
مردم لرستان انتظار دارند حضور عالیترین مقام اجرایی کشور در استان، فرصتی برای بیان مستقیم مطالبات و دریافت پاسخهای روشن و زمانبندیشده باشد. فلسفه سفرهای استانی، لمس میدانی مشکلات و شنیدن صدای واقعی جامعه است؛ اگر این هدف محقق نشود، اصل کارکرد این سفرها محل پرسش خواهد بود.
امروز لرستان با چالشهای جدی در حوزه اشتغال، سرمایهگذاری، زیرساختهای تولیدی، کشاورزی و توسعه صنعتی مواجه است. انتظار میرفت این سفر بستری برای طرح صریح این دغدغهها و اعلام برنامههای اجرایی مشخص باشد؛ اما شکل برگزاری نشستها چنین حسی را به بخش قابل توجهی از افکار عمومی منتقل نکرد.
انتقاد دلسوزانه آن است که سفرهای استانی نباید به جلسات محدود در سالنهای رسمی خلاصه شود. اگر هدف، تقویت اعتماد عمومی و کاهش فاصله میان مردم و مسئولان است، باید سازوکاری برای حضور آزادانهتر اقشار مختلف، بیان بیپرده مطالبات و پاسخگویی شفاف طراحی شود. در غیر این صورت، نهتنها احساس شنیدهشدن در جامعه تقویت نخواهد شد، بلکه شکاف میان مردم و مدیران نیز عمیقتر میشود.
یادداشت: امیر محمد رضایی
انتهای پیام/